"Als je hoort wat deze jongeren al achter de rug hebben, dan is het niet gek dat ze soms boos of verdrietig reageren."

- Aad en Marjan (zorggezin)

Sanne woont tijdelijk in een zorggezin

Sanne (15) is een meisje met een lichte vorm van autisme. Haar ouders kunnen Sanne even niet de structuur en regelmaat bieden die ze nodig heeft. Er is elke dag ruzie thuis. Via Bijzonder Jeugdwerk wordt Sanne geplaatst in het gastgezin van Aad en Marjan. Ze gaat hier 3 tot 6 maanden wonen en om de twee weken mag ze een weekend naar huis. Sannes ouders zijn opgelucht. Ze kunnen even op adem komen en aan hun eigen problemen werken.

De eerste keer was spannend

Voor Aad en Marjan is het al de vijfde keer dat ze een jongere opvangen. “De eerste keer was best spannend”, zegt Marjan. “Je bent onzeker of het gaat lukken. Maar het is ons erg meegevallen. We hebben zelf drie kinderen grootgebracht, twee wonen er nog thuis. Het is mooi om iets te kunnen betekenen voor jongeren die niet zoveel geluk hebben in hun leven.” De kortste periode dat we een jongere in huis hadden, was vier weken, de langste tien maanden. Zo’n jongere draait gewoon mee in onze dagelijkse routine, dat werkt ook het beste. De begeleiding vanuit Bijzonder Jeugdwerk is prettig. Je staat er nooit alleen voor. Rien van den Heuvel is onze vaste begeleider, op wie we kunnen terugvallen als dat nodig is. Voor Sanne kregen we goede adviezen hoe we met haar autisme kunnen omgaan. Een vast dagritme, veel structuur, allemaal dingen die we eigenlijk al doen. Sanne weet wat ze bij ons kan verwachten. In de loop der tijd ben ik wel anders tegen deze kinderen gaan aankijken. Als je hoort wat ze al achter de rug hebben, dan is het niet gek dat ze soms boos of verdrietig reageren. Als gastgezin moet je beseffen dat je geen grote dingen kunt bereiken. Soms lukt het om een band op te bouwen, maar niet alle kinderen zijn daartoe in staat. Je geniet juist van de kleine dingen, bijvoorbeeld wanneer je merkt dat een kind beter in z’n vel zit. Daar doe je het voor.”

Best bijzonder dat ze me niet raar vinden

Sanne is op haar gemak bij het zorggezin. “Met Marjan kan ik heel goed praten en Aad is meer van de regels. Dat vind ik niet altijd leuk, maar het is wel nodig. Ik vind het best bijzonder dat ik gewoon mag meedoen in hun gezin, en dat ze me niet raar vinden. Ik heb bij hun gemerkt hoe een gezinsleven kan zijn. Samen eten, de dag doornemen, elkaar vragen hoe het gaat. Rien van Bijzonder Jeugdwerk helpt mij om de relatie met mijn ouders te verbeteren, zodat ik straks weer thuis kan wonen.”

Deze oplossingen horen bij mijn traject