"Soms pakt corona ineens verrassend goed uit"

- Theo Walravens (Jeugdzorgwerker)

JEUGDZORG IN CORONATIJD

Hoe gaat het met… jeugdzorgwerker Theo Walravens?

Thuiswerken in coronatijd is er voor Theo Walravens niet bij: hij begeleidt jongeren met ernstige gedragsproblemen in open behandelgroep De Pioniers in Deurne.

“De sfeer in het team is goed, er zijn weinig zieken. Maar het is wel een frustrerende tijd, zowel voor de jongeren als voor ons. Je moet je steeds bewust blijven van de besmettingsrisico’s. Doordat ik op mijn werk zoveel contacten heb, ben ik privé een stuk voorzichtiger geworden. Mijn ouders zien hun kleinkinderen niet en ik ga bijna nergens op bezoek. Corona is in ons leven, maar het werk moet wel gewoon doorgaan.”

Frustratie, onzekerheid en verveling
“Ik zie dat onze jongeren last hebben van onzekerheid, hoe lang gaat dit nog duren? Ik snap hun frustratie, die voel ik zelf ook. Ze kunnen nu wekenlang niet met verlof naar huis, terwijl dat normaal een essentieel onderdeel is van hun behandeling. De vaardigheden die ze bij ons leren, moeten ze thuis kunnen oefenen. Er is wel een aangepaste bezoekregeling. Ze mogen een uurtje per week bezoek ontvangen, met maximaal twee personen in een aparte kamer. Dat levert helaas ook lastige dilemma’s op. Want als je ouders in een vechtscheiding zitten, wie nodig je dan uit? Op de groep zie je dat de verveling op de loer ligt. Normaal krijgen ze een vol dagprogramma op maat, met onderwijs, therapie, sport en activiteiten. Door de coronamaatregelen moeten we alles nu in kleine groepjes doen, activiteiten meer spreiden. De jongeren hebben daardoor maar 3 uur school per dag in plaats van 6 uur. Samen met vso-school De Korenaer en onze cultureel werkers verzinnen we van alles om het programma aan te vullen. Bijvoorbeeld met een karaoke avond, bootcamp, gps-tocht, knutselmiddag, girls-avond enzovoorts. Daar is iedereen toch wel behoorlijk creatief in.”

Geen scheldkanonnades maar complimenten
“Als onze jongeren verdriet hebben of gefrustreerd zijn, uiten ze dat met boosheid. De anderhalve meterregel is op de groep soms lastig te handhaven. Een jongere die wegloopt van het terrein en weer wordt teruggebracht, moet je toch even fouilleren. En als iemand door het lint gaat, moet je heel snel handelen, dan kun je niet eerst op je gemak je handschoenen aandoen. Al met al heeft het me verrast hoe goed de meeste jongeren met de situatie omgaan, ik kan niet zeggen dat de gedragsproblemen zijn toegenomen. Met Pasen had ik late dienst en besloot ik spontaan een barbecue te improviseren. Achteraf kwam er een jongen naar me toe, die me bedankte dat ik zijn Pasen zo leuk had gemaakt. Dat raakte me. Deze jongeren schelden ons meestal uit, dat is voor hun normaal gedrag, en toen kreeg ik ineens een compliment.”

Theo Walravens

Nieuwe inzichten door uitzonderlijke situatie
“Voor sommige jongeren pakt deze situatie verrassend goed uit. Dan denk ik aan het meisje dat zich vaak ziek meldde op school. Nu de schooldagen door corona korter zijn geworden, doet ze dat ineens niet meer. Van een ander meisje hoorde ik dat het haar helpt dat haar moeder nu iedere week een uurtje op bezoek komt, normaal ging ze om de 3 weken naar huis. Zo zie je maar, deze uitzonderlijke situatie geeft ons ook weer nieuwe inzichten. Wat me ook opvalt: de jongeren die eind maart wél naar huis zijn gegaan, doen het naar omstandigheden best goed. Dat was maar een klein groepje hoor, de problematiek van de meeste jongeren en hun netwerk is zo complex dat jongeren niet wekenlang thuis kunnen zijn. Maar met de jongeren die wél naar huis mochten, gaat het dus goed. Er wordt veel gebeld tussen de mentor en de ouders, erkenning gegeven en opvoedtips uitgewisseld. Het is voor deze ouders geruststellend dat we een noodplek achter de hand hebben als het echt niet meer gaat. Daar is gelukkig nog geen gebruik van gemaakt.”

Deze oplossingen horen bij mijn traject